Reactie Biojournaal op verkeerde aanname mestbeleid.

Al 20 jaar door de beleidsmakers voor de gek gehouden over de verplichting van mestinjectering en het mestbeleid.

Met een Bioelectronische meting als hulpmiddel kan men de bodem gezondheid bepalen en daar op inspelen en weer gezonde voeding produceren voor alles wat leeft

  Mooi project van via Oxfam Novib



Een toekomst voor de mensheid òf de ondergang is mede afhankelijk van de bemesting van de bodem.


Voeding als energiebron is van essentieel belang voor het leven. Spreekt men van een gezonde voeding, dan betekent het dat er ook minder gezonde en zelfs schadelijke voeding bestaat.  De meeste ziekten van de mens ontstaan door verkeerde voeding. De bodem waarop de gewassen verbouwd worden wordt al jarenlang onvoldoende van mineralen en sporenelementen voorzien.


Bovendien worden sommige meststoffen verkeerd toegepast. Hierdoor, en door de zure regen, sterven de bodembacteriën af. Een andere oorzaak is de zgn. mycorrhize (de leefgemeenschap tussen de wortels, bloeiende planten en schimmels).

Steeds weer moet ik tot mijn ontsteltenis constateren dat veel boeren rottende drijfmest in de bodem injecteren. Daarmee vernietigen ze de goede bodembacteriën, micro-organismen, en schimmels die voor de vorming van humus en mineralen noodzakelijk zijn. Vaak strooit men daarna nog wat kunstmest in de vorm van stikstof. Want anders wil er al helemaal niets meer groeien.


De gewassen die op deze bodem groeien zijn ziekmakende voeding voor mens en dier. Dit heeft ernstige gevolgen voor het voortbestaan van de mensheid. Dit blijkt ook uit het feit dat er zich nog nooit zoveel gezondheidsproblemen hebben voorgedaan als juist in deze tijd. Kijk maar eens hoeveel kinderen er nu zijn met ADHD, mensen met huidproblemen, darmproblemen,enz.,enz. Melk drinken zorgt er tegenwoordig voor dat de kans op botbreuken met 45% wordt verhoogd, omdat het calcium in melk helemaal niet meer opneembaar is voor het lichaam. Door toedoen van verkeerde voeding, slecht drinkwater, en een enorme toevloed aan elektromagnetische velden dreigt de Gezondheidszorg helemaal niet meer te betalen.

 

Het roer moet drastisch om.               Humus opbouw bind tevens CO2

Wat gebeurt er eigenlijk in de bodem met de huidige bemestingswijze ? Om het begrijpelijk te maken zal ik proberen het eenvoudig uit te leggen.

In een normale bodem bevinden zich drie typen micro-organismen, te weten een kleine groep goede micro-organismen, een grote groep neutrale micro-organismen, en een kleine groep ziekmakende micro-organismen.

Als men deze bodem voorziet van rottende drijfmest, dan zal de groep ziekmakende micro-organismen de overhand krijgen, doordat de neutrale micro-organismen zich aansluiten bij eerstgenoemde groep. En samen zullen ze de goede micro-organismen vernietigen. Door dit proces ontstaan toxische (giftige) stoffen, die op hun beurt weer opgenomen worden door gewassen die op deze bodem groeien. Wanneer deze gewassen door mens en dier gegeten worden geeft dit ook problemen in het lichaam. Met alle gevolgen van dien. Daar komt nog bij dat door het gebruik van kunstmest er een ongecontroleerde celdeling ontstaat, en dit werkt ook door in het lichaam van mens en dier. Er zit namelijk geen balans meer in de voeding.

Een mooi voorbeeld is dat er steeds meer mensen zijn met bepaalde tekorten aan bijvoorbeeld vitamine B12. Normaliter is dit een vitamine die vroeger in melk, kaas, en rundvlees voorkwam, doch tegenwoordig nagenoeg niet meer aanwezig is. Ik kan mij ook wel voorstellen hoe dit komt. Als een koe het sporenelement cobalt niet tot haar beschikking krijgt, kan zij ook nooit vitamine B12 aanmaken. Waar komt vitamine B12 in de bodem vandaan? Welke processen leiden tot vorming van deze vitamine? Van nature wordt vitamine B12 door melkzuurbacteriën in de menselijke en dierlijke darm geproduceerd, mits in de voeding cobaltsporen zitten. Zonder cobalt dus geen vitamine B12. Omdat vitamine B12 een cobaltkern bezit, wordt ze ook wel cobalamine genoemd. Hoe komt vitamine B12, die de eigenschap van een enzym heeft, in de bodem?

Op basis van de nieuwste inzichten wordt vitamine B12 in de wortelsfeer en in de wortels van planten aangemaakt, voor zover daar het sporenelement cobalt aanwezig is. De samenhang is als volgt: in de rhizosfeer, het wortelbereik, ontwikkelt zich zodra de plant groen wordt, doordat er chlorofyl wordt gevormd, een bijzonder flora micro-organisme dat in symbiose met de fijne haarworteltjes leeft. Het gaat hierbij voor het overgrote deel om dezelfde soorten bacteriën die ook bij mens en dier als symbionenten optreden, namelijk om bacteriën die melkzuur vormen. Wanneer nu in de bodem het sporenelement cobalt aanwezig is, dan is de weg vrij voor de vorming van vitamine B12, cobalamine. De ouderen onder u weten nog wel van vroeger dat elke boer in het vroege voorjaar slakkenmeel strooide, waarin nu juist die stof cobalt zat. Deze boeren hadden meer verstand van de bodem dan tegenwoordig menig voorlichter in de land en tuinbouw, inclusief de overheid, door het verplicht te stellen van emissie-arm bemesten van de bodem.

 

Een voorbeeld van gebrek aan vitamine B12 zijn stofwisselingsproblemen en de zgn. biefstuktong.

Het verhaal van een kleine boer en zijn twee zonen. Met man en macht verzetten zij zich tegen de stad die hun land wil annexeren en tegen de kafkaëske landbouwbureaucratie. Sinds 1995 volgen de makers deze familie in hun dappere strijd met steeds onverwachte wendingen. Het land van Herman Kok ligt aan de rand van Amersfoort. Ingesloten door nieuwbouwwijken en voorbestemd om te worden opgeslokt.

Prachtig voorbeeld om een bodem weer gezond te maken met micro-organismen :

EM micro-organismen

Farmer John


Dit kan dan ook niet de bedoeling zijn.

Documentaire over de praktijken van gentech-bedrijf Monsanto.

(Een bedrijf dat wereldwijd de voedselproduktie wil domineren.)
Over varkens die onvruchtbaar worden na het eten van BT-Corn, boeren die  alle boetes moeten betalen omdat hun land verontreinigd is met gepatenteerde gewassen, en over boeren die straks moeten betalen voor elk nieuw biggetje omdat Monsanto de genetische code van het varken heeft gepatenteerd.

 
Actieve zuurstof als vervuiler.

Zuurstof is noodzakelijk voor het leven, we kunnen niet zonder.We hebben het niet alleen nodig voor de ademhaling; zuurstof houdt ook het verbrandingsproces in de cellen in gang.

Door de verbranding komt energie vrij.Bij een verbrandingsproces in een organisme ontstaan echter ook de z.g.n. vrije radicalen: kleine uiterst agressieve zuurstofdeeltjes die weliswaar in een organisme thuis horen, maar bij een overdaad ervan schadelijk zijn.

Ze zijn nodig, omdat ze een rol spelen in een goed functionerend afweer systeem.

Maar ze kunnen ook cellen beschadigen en daardoor laten afsterven.

Ze zijn de oorzaak van het verouderingsproces.

Dode en levende materie hebben de neiging om te oxideren en uiteen te vallen.

Oxidatie is het aangaan van een verbinding met zuurstof. Als een appel  een tijdje blijft liggen dan wordt deze op een gegeven moment vanzelf bruin en rimpelig.Als er geen verbinding met zuurstof tot stand komt, blijft de appel intact.

Het is nu mogelijk om ziekten in de bodem, plant, dier en mens te verklaren op basis van oxidatie en het uiteen vallen van de DNA-Structuur.

Zuurstof in zijn moleculaire toestand heeft niet direct het vermogen om materie te oxideren.

Om dit te bewerkstelligen moet zuurstof in een actieve toestand komen. Een dergelijke actieve zuurstof wordt een vrije radicaal genoemd.

Eenvoudig gezegd: de reactie van een vrije radicaal is te vergelijken met verbranding, levende organismen gebruiken de hierdoor vrijgekomen warmte.

Levende organismen hebben het vermogen om deze reactie te controleren en kunnen daartoe anti-oxidanten produceren.

Anti-oxidanten kunnen een overmaat aan actieve zuurstof omzetten in water.

Oxidatieve weerstand is het vermogen om de overmaat aan actieve zuurstof te weerstaan.

Over het algemeen hebben levende organismen een anti-oxidatief vermogen, daarentegen hebben thermofiele en putrificerende * bacteriën en pathogenen een oxidatieve weerstand.

Andere bekende bacteriën hebben een hoge oxidatieve weerstand en kunnen zeer actief zijn onder hoge oxidatieve omstandigheden.

*(putrificerende bacteriën die in de dikke darm aminozuren om zet in polyamines, of giftige nevenproducten van   eiwitten)

Echter, hogere levensvormen zijn alleen aangewezen op de eigen anti-oxidatieve werking om de zuurstof reacties te reguleren en ondervinden verschillende verstoringen door een overmaat van oxidanten.

Een te snelle verbranding is een gevolg van een overmaat aan oxidatie. Een dergelijke verbranding veroorzaakt niet alleen de afbraak van het DNA, maar van het gehele systeem, dat daardoor niet meer in staat is naar behoren te functioneren.

Als we op deze manier naar verschillende ziekten kijken, veroorzaakt de afbraak van het DNA  uiteindelijk de dood en wordt kanker veroorzaakt door beschadiging van kanker genen. Vele ziekten kunnen worden verklaard in termen van oxidatie van het DNA.  Er is uitgebreid onderzoek gedaan naar ziekten en immuniteit. Echter, het is nog niet goed bekend dat immuniteit en anti-oxidatie twee zijden zijn van dezelfde medaille.

Het wordt steeds duidelijker dat de weerstand tegen ziekten, ouderdom en vitaliteit van levende organismen afhankelijk is van het vermogen tot oxidatie.

Alle stoffen die als vervuilers worden gekenmerkt, zijn sterk oxidatief. Zelfs kleine hoeveelheden van deze stoffen zijn in staat om grote hoeveelheden vrije radicalen te produceren.

Chemische gewasbeschermingsmiddelen, kunstmest, agressieve reinigingsmiddelen, chemische onkruidverdelgers,  sommige voedingssupplementen, de meeste medicijnen, uitlaatgassen van verkeer en industrie, niet hergebruikte organische materialen en vele andere verrotte substanties, zoals dierlijke mest, (drijfmest) zijn alle verwekkers van oxidatie.

Indien de milieuvervuiling niet wordt opgelost, dan blijven de problemen met betrekking tot oxidatie bestaan en dientengevolge wordt de oorzaak van onveilig  en ongezond voedsel niet weggenomen.

In de natuur bestaan twee processen, n.l. dat van opbouw en dat van afbraak van het leven. Omdat  van micro-organismen het vermogen om stoffen af te breken zeer goed bekend is, wekken deze organismen de indruk dat zij alleen betrokken zijn bij het afbraakproces.

Echter wanneer men het opbouwproces nader bekijkt, dan zijn micro-organismen wel degelijk betrokken bij de synthese van organisch materiaal. De kracht van dit opbouwproces ligt in het anti-oxidatieve  vermogen en het immuunsysteem van de levende stof.

Oxiden en bepaalde micro-organismen die een snelle oxidatie en decompositie bewerkstelligen, zijn de veroorzakers van het afbraakproces.

Micro-organismen zijn de kleinste levensvormen, onzichtbaar voor het blote oog. Het begin van afbraak en/of opbouw wordt door micro-organismen bepaald.

Het is daarom ook in het belang van iedereen dat er weer gezond voedsel wordt geproduceerd. In Nederland alleen  b.v. is er ca. 2 miljoen hectare landbouwgrond. Per hectare wordt per jaar gemiddeld ca. 275 kilo stikstof toegediend in de vorm van kunstmest. Het stikstofgehalte in de meeste kunstmest is ca. 27%, waardoor er per hectare dus 1000 kilo kunstmest wordt gebruikt. Dit vermenigvuldigd met 2 miljoen maakt een totale gift van 2 miljard kilo kunstmest per jaar met alle gevolgen voor het voort bestaan van de mensheid.

UK - Nieuw onderzoek bevestigt ecologische voordelen van bio-landbouw.

Een studie van de Stanford University die recent gepubliceerd is in de online uitgave van Proceedings of the National Academy of  Sciences bewijst opnieuw dat biologische landbouw de milieuvriendelijke alternatieve voor conventionele landbouw is.


In de studie is aangetoond dat bemesting met kunstmest meer nadelige milieueffecten heeft dan bemesting met organische mest of alfalfa. De intensivering van de landbouwproductie in de afgelopen 60 jaar die samen ging met een toename van de mondiale stikstof input heeft tot substantiële stikstof vervuiling geleid en ecologische schade.


De belangrijkste bron van de stikstof vervuiling is de op stikstof-gebaseerde kunstmest. Stikstof verbindingen uit kunstmest kunnen in de atmosfeer terecht komen en leveren een bijdrage aan het broeikaseffect. Vervuiling van grond- en oppervlaktewater is een ander schadelijk effect.


Naast de ecologische schade zijn er negatieve effecten op de menselijke gezondheid van met name kinderen. Een doel van de studie, uitgevoerd in een appelboomgaard in Washington, was om een vergelijking te kunnen maken tussen de vier verschillende vormen van bemestingssystemen – gangbaar, twee biologisch (dierlijke mest of alfalfa) en geïntegreerd, wat betreft lekkage van overtollige stikstof naar de bodem. Behalve de biologische methode scoorde ook de geïntegreerde aanpak goed.

bron: http://www.organic-market.info/, 14/03/2006

 

"Melk en vlees bevatten minder mineralen dan vroeger"

Melk en vlees bevatten veel minder mineralen in vergelijking met 1940. Een lekkere biefstuk bevat de helft minder ijzer en een glas melk een vijfde minder magnesium. Dat blijkt uit een Britse analyse over de chemische samenstelling van alledaags voedsel. Volgens de Food Commission, die waakt over de kwaliteit van voedsel voor consumenten, kunnen die enorme verschillen niet verklaard worden door nieuwe meetmethodes. De Leuvense onderzoeker Rony Geers denkt daar anders over.


De Britse voedingsbijbel, de Composition of Foods, houdt al jarenlang nauwgezet de voedingswaarde van zuivel en vlees bij. Een vergelijking van mineraalgehaltes uit 1940 met de waarden uit 2002 brengt enorme verschillen aan het licht. Wie vandaag een rumpsteak koopt, zal daarin 55 procent minder ijzer en 7 procent minder magnesium aantreffen. Melk bevat 60 procent minder ijzer dan voor de Tweede Wereldoorlog en verloor 2 procent calcium en 21 procent aan magnesiumgehalte.

De indrukwekkende cijfers verschijnen deze maand in Food Magazine, het tijdschrift van Food Commission. De analyse gebeurde door David Thomas, een voedingsdeskundige die mineralensupplementen voorschrijft en verkoopt. Volgens hem veroorzaken intensieve landbouw en industriële productie de spectaculaire daling in de voedingswaarde van zuivelproducten en vlees.

"Doordat mensen steeds meer aandacht besteden aan de voedingswaarde van voedsel, zijn landbouwers en wetenschappers ook op zoek gegaan naar eindproducten die het beste tegemoet komen aan de behoeftes van de gebruikers. Daarom verbazen de resultaten me", zegt Rony Geers, diensthoofd van de afdeling Dier-Voeding-Kwaliteit aan de K.U.Leuven. "Misschien kan het verschil verklaard worden door een strengere wetgeving. Het is bijvoorbeeld verboden om bepaalde additieven toe te voegen aan het voedsel van landbouwdieren".


Ook de Britse landbouw- en voedingsindustrie betwist de resultaten. Volgens hen is een vergelijking zeer moeilijk omdat de variëteiten veranderd zijn en omdat er andere transport- en bewaarmethodes worden gebruikt. Bovendien zou de testmethode de afgelopen zestig jaar grondig gewijzigd zijn. "Spijtig genoeg kun je het voedsel uit de jaren veertig niet meer bestuderen met de methoden die we nu ter beschikking hebben", ondersteunt professor Geers dat argument. "De analyse-instrumenten waarover we nu beschikken, zijn veel nauwkeuriger en zullen dus per definitie andere resultaten opleveren".

Bron: De Morgen 03/02/2006

Enkele  tips over bodembemesting:

Onze productie bodems snakken naar organische stof, een mooi voorbeeld zag ik in Oostenrijk bij een biologisch akkerbouw bedrijf waar aardappels geteelt worden. Hier gebruikt men stro/stal mest en restafval van supermarkten welke men samen met EM micro-organismen composteerd.
In 6 weken tijd heb je dan een prima meststof voor de bodem, dit zonder stank en ander overlast. Op dit bedrijf heeft phytoftera, bruinrot en andere aardappel ziektes al 9 jaar geen problemen meer opgeleverd.



Questions and answers on the Thematic Strategy on soil protection

Why is soil important?

Soil is literally one of the foundations for our economic prosperity and our quality of life. All our human activities are somehow related to soil.

Soil is a fundamental and irreplaceable natural resource. It provides the essential link between the components that make up our environment. It also performs a number of functions. It produces food and fibre; is the interface between earth, air and water; stores, filters and transforms many substances including water, nitrogen and carbon; and it is in fact the most important carbon store in the world.

Soil also shelters habitats and therefore plays a key role in protecting biodiversity. Soil's own diversity is an issue in its own right as, in Europe alone, there are 320 major soil types and within each of these types, there are enormous variations in physical, chemical and biological properties. It takes hundreds of years to produce a few centimetres of soil. This key natural resource is therefore largely non renewable.

What is soil threatened by?

In many parts of Europe, soil degradation is taking place at an increasing rate, due to certain practices in agriculture and forestry, contamination, urban sprawl and climate change. Some soil degradation processes are natural phenomena but they are exacerbated by all kinds of unsustainable human uses.

The loss of soil (erosion) is made worse by inappropriate cultivation techniques and inadequate cropping practices. The soil becomes less fertile and the aquatic ecosystem is contaminated.

Soil organic matter, the organic fraction of soil, is very important for the fertility, structure, water retention capacity and biodiversity of soil. Soil is also a major store of carbon. Some land management practices help agricultural soils store carbon and therefore contribute to climate change mitigation. The decline of soil organic matter in soil threatens soil fertility, soil structure and the capacity of soil to retain rainwater, and worsens climate change effects.

Salt is already present in our soil but the vast majority of salinisation (the build up of salts in soil) is due to the fact that humans alter the way water moves through the environment by irrigation. Artificial fertilisers can also add salts to soil. As a result soil fertility drops and ultimately it may even be unable to sustain hardly any plant growth.

Excessive stocking rates and the inappropriate use of heavy machinery in agriculture makes the soil too compact (compaction). This reduces the soil’s capacity to retain water and to supply oxygen to plant roots. This in turn leads to soil erosion, increased water runoff and increased greenhouse gas emissions.

Urban and industrial sprawl and transport networks have sealed a significant proportion of EU soil (sealing), leading to irreversible loss of fertile soils.

As a result of over two hundred years of industrialisation, Europe has a problem of soil contamination due to the use and presence of dangerous substances in many production processes and poor or inadequate management practices.

Biodiversity decline: soil biodiversity means not only the diversity of genes, species, ecosystems and functions but also the metabolic capacity of the ecosystem[1]. Soil biodiversity is affected by all the degradation processes listed above.

Several of these threats are exacerbated by the effects of climate change such as increase in temperature and extreme weather events, and may accelerate desertification. For example, an increase in rain in some areas will accelerate erosion, while areas which are becoming more arid are subject to increased salinisation.

Does soil degradation have an impact on health?

Food and feed crops may uptake soil contaminants. This may affect the quality of products which circulate within the internal market and, in due course, the human and animal health in the EU. Landslides can also lead to casualties.

What is the extent of the problem?

Over the last few decades, there has been a significant increase in soil degradation processes. These processes are likely to further accelerate if nothing is done to protect soil.

Erosion: 115 million ha (12% of Europe’s total land area) are affected by water erosion and 42 million ha are affected by wind erosion, 2% of which are severely affected.

Organic matter decline: Around 45% of soils in Europe have low or very low organic matter content (0-2% organic carbon) and 45% have a medium content (2-6% organic carbon). Organic matter decline is an issue in particular in Southern Europe but parts of France, the United Kingdom, Germany, The Netherlands and Sweden are also concerned.

Compaction: estimates of risk areas vary between 36% and 32% of European subsoils being very vulnerable and 18% moderately so.

Salinisation - around 3.8 million ha in Europe are affected by the accumulation of soluble salts. The most affected areas are Campania in Italy, the Ebro Valley in Spain and the Great Alföld in Hungary.

Landslides tend to occur more frequently in areas with clayey sub-soil, steep slopes, intense and abundant precipitation and land abandonment, such as the Alpine and the Mediterranean regions.

Contamination: approximately 3.5 million sites may be potentially contaminated. 0.5 million sites are expected to be really contaminated and need remediation.

Sealing: the area of soil surface covered with an impermeable material represents around 9% of the total area in Member States. Between 1990 and 2000, the sealed area in EU15 increased by 6% and the demand for both new construction and transport infrastructures due to increased urban sprawl continues to rise.

Why act at the EU level?

The 6th Community Environment Action Programme[2] calls for the development of a Thematic Strategy on soil protection. The Community Institutions broadly welcomed the Commission's Communication entitled "Towards a Thematic Strategy for Soil Protection"[3], which triggered off the debate on soil protection at EU level.

Action is required at EU level because:

Soil is a non renewable natural resource of common interest to Europe because of the crucial functions it performs for society and the ecosystems.
European environmental legislation is incomplete without soil policy, hampering the objective to reach a high level of environmental protection in Europe[4].
Differences among Member States in dealing with soil problems may distort competition within the single market.
Most of the costs of soil degradation are not borne by the land users, who are responsible for the degradation, but by the tax payers.
Soil degradation has transboundary consequences.
As soil contamination may affect the quality of food and feed products.
The health of the European population can be impaired as a result of soil degradation.
Charters and conventions, of which the Community is a partner, have been adopted to protect soil on a global scale.
What has the EU done so far to protect soil?

Environmental Community legislation dealing with water, waste, chemicals, industrial pollution prevention, nature protection and pesticides, contains soil protection provisions. Cross-compliance requirements and the Rural Development policy introduce agricultural soil protection aspects into the reformed Common Agricultural Policy.

However, existing EU legislation varies in scope and objective and does not sufficiently address significant soil problems as it does not cover all soils and does not address all soil threats. Moreover, since soil degradation continues and is even getting worse, all this legislation is simply not enough.

Why is the reform of the Common Agricultural Policy not enough?

Significant benefits can be expected from linking the direct payments ("cross-compliance") to farmers to the application of ‘soil-friendly’ agricultural practices. However, these measures are not obligatory everywhere and they only apply to farmers who are under the payment regimes, which is not the case for all types of farming activities. Farmers who do not receive payments are not bound to adopt these soil-friendly practices. Therefore, cross compliance will only partially contribute to the preservation and sustainable use of soil.

Why act now?

Over the last few decades, there has been a significant increase in soil degradation processes. These processes are likely to further accelerate if nothing is done now to protect soil

In the European Union, only nine Member States have specific legislation on soil protection, usually targeted at very specific threats, e.g. desertification in Greece, Italy, Portugal and Spain, contamination in the Netherlands, Germany and Belgium (Flanders). Since soil degradation continues and is even getting worse, this legislation is simply not enough.

What does the Thematic Strategy on soil protection contain?

The Strategy is made up of a Communication from the Commission to the other EU Institutions, a proposal for a Directive of the European Parliament and of the Council and an Impact Assessment.

The Communication sets the frame. It explains why further action is needed to ensure a high level of soil protection and what kind of measures must be taken. It establishes a ten-year work program for the European Commission.

The Directive is structured along three lines:

1 .Preventive measures – Member States must ensure a sustainable use of soil. If soil is used in a way that hampers its functions, mitigating actions must be undertaken. Other policies' impacts on soil must be assessed.
2 Identification of the problem - Member States will identify the areas where there is a risk of erosion, of decline in organic matter, of salinisation, compaction, sealing, and landslides. As far as contamination is concerned, they will set up an inventory of contaminated sites.
3. Operational measures - Member States will then have to act upon the risks identified by adopting programmes of measures for the risk areas, national remediation strategies for the contaminated sites and measures to limit or mitigate sealing. However, they are free to decide upon the level of ambition of their soil policy, to set their own targets and to decide how and by when to achieve them.
The Impact Assessment contains an analysis of the economic, social and environmental impacts of the different options that were considered in the preparatory phase and of the measures finally retained.

What are the objectives of the strategy?

The Strategy's objective is to define a common and comprehensive approach, focusing on the preservation of soil functions, based on the following principles:

1.     Preventing further soil degradation and preserving its functions:

By acting on soil use and management patterns, when soil is used and its functions are exploited,

By taking action at source, when soil acts as a sink/receptor of the effects of human activities or environmental phenomena.

1.     Restoring degraded soils to a level of functionality consistent at least with current and intended use, thus also considering the cost implications of the restoration of soil.

What is new about the strategy?

The strategy tackles the full range of threats to soil, in a comprehensive and coherent way. It creates a common legal framework to ensure that EU soils stay healthy for future generations and remain capable of supporting the ecosystems on which our economic activities and our well-being depend.

It is one of the seven thematic strategies which the Commission is proposing. They represent the next generation of environment policy, taking a global and medium-term perspective, setting clear environment objectives and seeking to identify the most appropriate instruments to achieve these objectives. They are based on extensive research and consultation with stakeholders.

Why is a legally binding instrument needed?

The fragmented approach taken so far and the extent of the problem with the attached significant off-site effects and costs to be borne by society demonstrate that the absence of a focused policy approach has not been sufficient to protect soil. Moreover, failure to protect soil will hamper any effort undertaken to achieve the targets set by existing legislation in the area of water, nature, climate change, biodiversity, human health and food safety. Soil deserves the same level of protection as the other environmental media (air and water), as it is the missing piece in the puzzle to manage environmental media effectively.

Nevertheless, the Directive proposed by the Commission is flexible. It is recognized that a “one-fit-all” approach would not work.

What impact will the strategy have on other EU policies?

The Integrated Pollution Prevention and Control (IPPC) Directive will be revised. Its soil protection and contamination prevention aspects will be strengthened.

The European Commission will assess Member States’ contributions under cross compliance and will carry on monitoring closely the impact of rural development and structural fund programmes on soil protection.

The Commission and the Member States will ensure that soil protection and sustainable use are taken into account by sectoral policies (regional and urban spatial planning, transport, energy, agriculture, rural development, forestry, raw material extraction, trade and industry, tourism, climate change, environment, nature and landscape, coastal integrated management).

The strategy will also have an impact on the EU Research policy. The proposed Seventh Research Framework Programme (2007-2013) covers research into soil functions in its “Environment” priority area, within the ‘Cooperation’ theme.

What are the current costs of soil degradation?

It is difficult to estimate those costs due to the lack of sufficient quantitative and qualitative data but several studies point to significant annual costs to society, in the ranges of:

erosion: €0.7 – 14.0 billion,

organic matter decline: €3.4 – 5.6 billion,

compaction: no estimate possible,

salinisation: €158 – 321 million,

landslides: up to €1.2 billion per event,

contamination: €2.4 – 17.3 billion,

sealing: no estimate possible,

biodiversity decline: no estimate possible.

Erosion, organic matter decline, salinisation, landslides and contamination might be costing the EU up to €38 billion annually. As the costs of the other threats could not be assessed, the real costs of soil degradation are likely to exceed this estimate. The majority of these costs are borne by society

How much will it cost to implement the strategy?

The costs and benefits of the strategy are presented in full in the Impact Assessment. They are mainly derived from:

identification of risk areas and of contaminated sites;
The overall costs for the identification of risk areas are likely to be less than €2 million per year for the whole of the EU. The costs for the first five-year stage to establish an inventory of contaminated sites, based on a preliminary inventory are estimated at about €51 million per year for the whole of the EU. This first stage of the inventory will be followed by a series of on site investigations to check if there is indeed a serious risk to human health or the environment. These investigations might cost up to an upper bound annual amount of €240 million during the full 25year period provided for completing the inventory.

Establishing a system to identify the problem will allow the Member States to address soil protection and combat soil threats systematically, effectively and efficiently. They will be in a position to adopt more targeted and efficient measures and to plan medium and long term strategies. By encouraging a sustainable use of soil and taking a preventive approach, the Member States will save costs which so far were borne by society. These benefits will by far outweigh the additional costs of the Directive.

subsequent measures to combat the problems, to be taken by Member States.
The proposed Directive requires Member States to take specific measures to address soil threats but it is up to them to decide on risk acceptability, to define targets and take measures to meet those targets. It is therefore not possible to fully assess the environmental, economic and social impacts impact of the proposed Directive at this stage. They could only be described qualitatively.

Which sectors will be most affected and how will they benefit from the strategy?

Society as a whole will benefit from the strategy as it bears the majority of the costs of soil degradation. Individual land users will cease to suffer from the direct consequences of soil degradation such as a loss of productivity, land depreciation, the loss of land use possibilities and a loss of real estate value.

The Directive does not establish who bears the costs of its implementation, as this will be decided by each Member State. Depending on the funding schemes they will adopt, costs will be borne in varying degrees by land users, economic sectors, national budgets or the EU budget. The benefits are also to be shared between the public administration, society at large and the economic operators involved.

Not all costs will be incurred simultaneously and the distribution of costs and benefits will not be even among Member States. Some threats are more important in certain Member States than others and some Member States are more advanced than others in combating soil degradation.

Has the Commission consulted widely on the strategy?

The Commission has extensively consulted stakeholders and the public. In 2003, it launched a wide public consultation, and subsequently set up a number of working groups composed by experts from public administrations, agricultural, industrial, and environmental and consumer organisations, science and research institutes, and Commission services, as well as many other associations which had European coverage and an interest in soil.

In 2004, the working groups published reports on the state of soils in Europe, the pressures, the driving forces for soil degradation, together with a set of recommendations addressed to the Commission. These reports are available on the Internet at: http://ec.europa.eu/environment/soil/index.htm

In 2005, the Commission carried out an Internet consultation aimed at citizens, soil experts and organisations, to elicit opinions on specific measures. 1206 citizens, 377 soil experts and 287 organisations from 25 countries replied.

91% of participating citizens and 90% of the experts and organisations expressed the view that preventing and mitigating soil degradation in Europe is important or very important. The vast majority of the respondents endorsed the Commission's approach of creating a Framework at EU level for measures to be taken at national or regional level (75% of citizens and 88% of experts and organisations). A summary of the responses is presented in the Impact Assessment, while a comprehensive report on the statistical analysis of all questions is published on the internet at http://ec.europa.eu/environment/soil/index.htm

What are the next steps?

The adoption of the Directive by the European Parliament and the Council could take two years. Then the Member States will transpose it into national legislation and start implementing it:

The general provisions of the Directive are into force from that moment on.
Within five years after the transposition, they will have to identify risk areas.
Within seven years, they will have to adopt targets and a programme of measures to reach these targets and report to the European Commission.
Within five years, the Member States will also have to achieve a preliminary inventory of contaminated sites.
Within seven years they have to establish a national remediation strategy in order to manage their contaminated sites over the medium and long term. They will establish a funding mechanism for the remediation of orphan sites, as well as a soil status report.
Member States will ensure that the public is given early and effective opportunities to participate in the preparation, modification and review of the required programmes of measures on risk areas and national remediation strategies.

As for the European Commission, it will:

promote improvement of knowledge and its dissemination, exchange of information and best practices;
develop best practices to mitigate the negative effects of sealing;
prepare a Common Implementation Strategy for the Soil Framework Directive and the other pillars of the strategy;
address the interaction between soil protection and climate change;
assess synergies with measures under the Water Framework Directive;
ensure integration of soil protection in product policy to prevent contamination of soil;
ensure that the actions undertaken under this strategy are consistent with initiatives taken under the UNCCD, the UNCBD, the Kyoto Protocol and the Alpine Convention.
For the Strategy and accompanying documents, see website:


--------------------------------------------------------------------------------

[1] Metabolism is the entire physical and chemical processes involved in the maintenance and reproduction of life in which nutrients are broken down to generate energy.

[2] Decision 1600/2002/EC of the European Parliament and of the Council.

[3] (COM(2002) 179)

[4] Article 174 of the EC Treaty states that one of the objectives of the EU is a high level of environmental protection.